ثُمَّ كُلِي مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِنْ بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
بیا خوره دهرقسم میؤو نه پس روانه شه په لارو د رب ستا چه آسانی دی تاته راوځی دخیټو دهغوی نه د څښکلوڅیز چه مختلف دی رنگونه د هغی په هغی کښی علاج دی خلقولره یقیناً په دی کښی لوی دلیل دی هغه قوم لره چه فکرکوی -