اَلْمُلْك ۲۲

أَفَمَنْ يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّنْ يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُسْتَقِيمٍ

آیا کسیکه میرود افتاده بر روی خود خوب رسنده است یا کسیکه میرود برابر بر راه راست -

این نیز زجر است که این مشرکان بدون دلیل روان اند و همچنین دفع وهم جاهلان است بعضی از ایشان مشرک و موحد را یکسان می شمارند و بعضی مشرکان را بر هدایت و مومنان را گمراه میدانند در این آیت رد بر این وهم است (يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ) در این تمثیل سالکین و مسلک ها را ذکر میکند - مثال اول مشرک گمراه مقلد است که به تقلید کور او نیز سر خود را پائین انداخته میباشد یعنی به دلیل نمی نگرد و نه اهل دلیل را پیروی میکند و مسلک آن نیز مخالف از حق است - و مثال دوم از موحد (که پیرو دلیل میباشد) است که او بر تحقیق و دلیل عمل میکند و مسلک آن نیز بر دلایل صحیح ثابت است پس هر دو یکسان شده نمی توانند و این دوم به یقین بر هدایت و شخص اولی به یقین گمراه است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی