بلکه آن کیست که روزی دهد شمارا اگر بند کند اللّه تعالٰی رزق خود را ، بلکه در آمده اند ایشان در سرکشی و نفرت کردن -

این زجر دیگر بر شرک است (إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ) امساک رزق این است که اسباب آنرا بند کند ، باران نمی باراند ، زمین را شوره بسازد ، آب را خشک کند ، آتش را ختم کند ، دهن را بسته کند ، گلو را بسته کند وغیره پس پیر و فقیر و کسی است که اسباب این روزی را پیداکند (نیست) و این دلیل در سوره عنکبوت (۱۷) و سوره نحل (۸۳) نیز ذکر است (بَلْ لَجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ) بل برای زیادت زجر است یعنی ثابت شد که بجز اللّه تعالٰی هیچکسی ناصر و رازق نیست پس درکار بود از شرک توبه میکردند لیکن ایشان خوب در ضد و عناد قائم شده اند (لَجُّوا) لجاج با زبر در یک چیزی درآمدن با وجود موانع - و ضد و عناد را طولانی کردن و برآن قائم شدن (عُتُوٍّ) سرکشی از حد بگذرد (نُفُورٍ) فرار کردن از حق و نفرت کردن از سبب تکبر خود و حقیر داشتن حق و اهل حق را -