خرج کند صاحب وسعت از وسعت خود (به موافق مال) و هرکه تنگ باشد بر او رزق او پس خرج کند از آن مال که داده است او را اللّه تعالٰی تکلیف نمیدهد اللّه تعالٰی هیچ نفس را مگر برابر آن طاقت که داده است او را زود است که بیاورد اللّه تعالٰی بعد از تنگی آسانی -

در این آیت چهار جمله است متعلق به مسئله انفاق است (لِيُنْفِقْ ذُو سَعَةٍ مِنْ سَعَتِهِ) این امر انفاق عام است انفاق شوهر بر زن خود و انفاق پدر بالای اولاد خود و انفاق بر مرضعه و علاوه از این انفاق فی سبیل اللّه و به نفقات واجبه دیگر نیز شامل است همچنین خرج کردن انسان بالای نفس خود نیز در این داخل است (إِلَّا مَا آتَاهَا) چون در این آیت صرف مسئله انفاق مال است از این سبب آتَاهَا را ذکر کرد و وقتیکه عبادات عام و تکالیف مراد باشد آنجا الاوسعها (لفظ) عام ذکر میشود - (سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْرًا) این تسلیت است وقتیکه انسان در هر حالت اطاعت حکم اللّه تعالٰی را میکند در ثروتمندی و فقر اللّه تعالٰی بر او آسانی در دنیا و آخرت میاورد -