وَكَأَيِّنْ مِنْ قَرْيَةٍ عَتَتْ عَنْ أَمْرِ رَبِّهَا وَرُسُلِهِ فَحَاسَبْنَاهَا حِسَابًا شَدِيدًا وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا
و بسا اهل قریه ها نافرمانی کردند از حکم پروردگار خود و از رسولان او پس حساب کردیم با ایشان حساب سخت و عذاب کردیم آنهارا به عذاب بسیار بد -
بعد از بیان احکام و حدود شرعیه تخویف دنیوی و اخروی را ذکر میکند برای تحذیر از مخالفت کردن این احکام و تخویف به پنج طریقه ذکر شده است مراد از این وحی اللّه تعالٰی است (وَرُسُلِهِ) یعنی از توحید و رسالت هر دو نافرمانی و تعدی کرده بود ـ (فَحَاسَبْنَاهَا) مراد از حساب سخت این است که هیچ جرم را برایش عفو نکرده به سزای همه گناهان گرفتندش - (وَعَذَّبْنَاهَا عَذَابًا نُكْرًا) این در دنیا بود اشاره است به آن عذابهای که بالای قوم نوح علیه السلام و عاد و ثمود و اصحاب مدین و مؤتفکات وغیره فرود آورده شده بود (فَذَاقَتْ وَبَالَ أَمْرِهَا) مراد از امر نافرمانی با کفر و شرک و انکار رسالت است -