يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَاجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَةً ذَلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَأَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ
ائ اهل ایمان وقتیکه سرگوشی کردن خواهید با رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم پس بفرستید پیش از سرگوشی خود خیرات این بهتر است شما را و پاک کننده است پس اگر نیابید (صدقه) پس هرآئینه اللّه تعالٰی آمرزنده رحم کننده است -
این قانون و ادب سوم کردن نجویٰ است و مقصد در این تخویف بر نبی صل اللّه وعلیه وسلم بود و اشکار کردن اخلاص مناجات کنندگان بود - سبب این بود که مردمان منافق بدون ضرورت با نبی صل اللّه وعلیه وسلم سرگوشی میکردند و وقت او جرا ضایع میکردند و برای دیگر مسلمانان وقت نجویٰ کردن را نمی دادند پس این قانون را اللّه تعالٰی مقرر کرد که هرکه با نبی صل اللّه وعلیه وسلم نجویٰ کردن میخواهد پیش از آن صدقه کند تا اخلاص آن اشکار گردد و این حکم مختص به نجویٰ کردن با نبی صل اللّه وعلیه وسلم بود (فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا) مراد از آن عدم طاقت مالیه است یعنی بر مسکین و فقیر این صدقه واجب نیست -