أَأَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْوَاكُمْ صَدَقَاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَاللَّهُ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ
آیا ترسیدید شما که بفرستید پیش از سرگوشی شما خیرات ها را پس وقتیکه نکنید (از سبب عجز) و آسانی آورد اللّه تعالٰی بر شما پس برپا دارید نماز را و بدهید زکوة را و اطاعت کنید اللّه تعالٰی و رسول او را و اللّه تعالٰی خبردار است به آنچه عمل میکنید -
(أَأَشْفَقْتُمْ) خطاب عام است به مومنان و منافقان - منافقان برمیگردیدند از دادن صدقه به سبب بخل ایشان - ومومنان ترسیدند از دوام این حکم یعنی ایشان می گفتند اگر این حکم برای همیشه باقی بماند و ما که فقراء هستیم هر وقت طاقت صدقه را نداریم پس از نجویٰ کردن با نبی صل اللّه وعلیه وسلم محروم خواهیم شد (فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا) منافقان برآن عمل نکردند از سبب نفاق - لیکن مومنان عمل نکردند از این سبب فرصت دادن صدقه برای ایشان یافت نشد از سببی که در حکم تبدیلی بسیار زود آمد (وَتَابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ) در اینجا توبه به معنی تخفیف است مانند در سوره مزمل (۲۰) نیز توبه به معنی تخفیف است زیرا در اینجا صدور گناه ثابت نشده است (فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ) یعنی اگر بر مستحبات عمل کرده نمی توانید پس باکی ندارد لیکن بر فرایض همیشه عمل را جاری نگهدارید و در آن نسخ یا تخفیف نمی آید -