ائ مردم اگر بیارد پیش شما گنهگار یک خبر پس تحقیق کنید (نشود) که برسانید (تکلیف) قومی را به نادانی پس بگردید بر کردهٔ خود پشیمان -

در این ادب سوم است یعنی با اداب پیش اتحاد بوجود می آید لیکن بعضی مردم این اتحاد را ویران میکنند که آنها فاسق دروغگو سخن چین میباشند پس از سخن های بی تحقیق ایشان خود را نگهداشتن ضروری است - (فَاسِقٌ) مراد از این آن کسی است که ارتکاب گناه کبیره شده باشد و توبه صحیح نکرده باشد و مسلمان باشد دروغ گفتن ، سخن چینی ، در میان مومنان فساد بوجود آوردن این همه در آن داخل است - مفسر خازن گفته است که این آیت عام است نازل شده است برای بیان تثبت و اعتماد نکردن بر سخن فاسق و خطیب شربینی نیز گفته است که نزول آیت در باره ولید رضی اللّه عنه است ولی برای او فاسق گفتن این قول ضعیف است - وجه این است که این روایت را که ابن کثیر و مفسرین دیگر به سند نقل کرده است لیکن سند آن متصل نیست و در البدایه گفته است که اللّه تعالٰی بر صحت آن عالم است ص(۲۹۴) ج(۸) ابن عربی در العواصم و القواسم و در تعلیق آن بر این رد کرده است (أَنْ تُصِيبُوا قَوْمًا) این نقصان قبول کردن سخن فاسق را ذکر میکند بغیر از تبیین (بِجَهَالَةٍ) مراد از آن نادانی از حقیقت حال است یا اشاره است که بدون تحقیق عمل کردن بر سخن این فاسق جهالت است -