وَلَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
و اگر ایشان صبر میکردند تا وقتیکه بیرون می آمدی بسوی ایشان ضرور سخن بهتر است برای ایشان و اللّه تعالٰی آمرزنده رحم کننده است -
این بیان ادب برای مردمان جاهل است و مراد از صبر انتظار کردن است (لَكَانَ خَيْرًا لَهُمْ) اشاره است که ادب بزرگان (ادب شرعی) سبب خیر و برکت و سبب مغفرت و رحمت است -