وَيَوْمَ يُعْرَضُ الَّذِينَ كَفَرُوا عَلَى النَّارِ أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ فِي حَيَاتِكُمُ الدُّنْيَا وَاسْتَمْتَعْتُمْ بِهَا فَالْيَوْمَ تُجْزَوْنَ عَذَابَ الْهُونِ بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَبِمَا كُنْتُمْ تَفْسُقُونَ
و روزی که پیش کرده شوند کافران بر آتش (گفته شود) بر دید لذت های خود را در زندگانی دنیوی خود و نفع گرفتید به آن پس امروز جزا داده شود شما را عذاب ذلت (حقارت) به سبب آنکه تکبر میکردید در ملک بغیر حق و به سبب آنکه حکم اللّه تعالٰی را قبول نمی کردید -
این تخویف اخروی است سبب اول محروم شدن از طیبات را در آخرت ذکر میکند و چون همه طیبات گُم شوند نتیجه آن ذلت و حقارت میباشد از این سبب (أَذْهَبْتُمْ طَيِّبَاتِكُمْ) مراد از طیبات خوراک های لذیذ نوشیدن و پوشاک است که دل آن میخواهد حاصل میکند یا مراد از آن جوانی و قوت ها را خرچ کردن است در حاصل کردن لذت های دنیا و برای آخرت هیچ محنت نکرده است قول دوم از ضحاک نقل است و اکثر مفسرین قول اولی را آورده اند و در آن روایات بسیار عمر رضی اللّه عنه نقل شده است -
فایده: این آیت اگر جه صراحتاً در باره کافران وارد است باز هم صحابه کرام از آن خوف میکردند از سبب بسیار تقویٰ پس آن آیت های که عام میباشند مومنان را در باره آن ترس ضرور لازم است این بهانه را نکند که این در باره ما نازل نشده است (بِمَا كُنْتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ) استکبار در عقیده است به ارتکاب شرک و کفر و فسق در اعمال است -