وَاذْكُرْ أَخَا عَادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقَافِ وَقَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
و یاد کن (برای ایشان) برادر عادیان را وقتیکه بترسانید قوم خود را به موضع احقاف و حال آنکه گذشته بودند ترسانندگان پیش از او و بعد از او (بر این سخن) پرستش مکنید هیچکس را بجز اللّه تعالٰی هرآئينه من میترسم بر شما از عذاب روز بزرگ -
این دلیل نقلی برای تسلیت دادن به نبی صل اللّه وعلیه وسلم است مانند که در وصینا الانسان آه، نیز تسلیت بود و همچنین این یک مثال تخویف دنیوی برای عبرت گرفتن مشرکین مکذبین است - و ذکر تخصیص عادیان از این سبب است که جسم های ایشان نیز قوی بود پادشاهت ایشان نیز وسیع بود سرکشی ایشان نیز بیشتر بود - و عمارات شان نیز پخته بود لیکن با وجود این همه قوت ایشان از عذاب اللّه تعالٰی نجات نیافتند پس این مشرکین مکه و کافران دیگر چگونه نجات یابند (بِالْأَحْقَافِ) جمع حقف است به تپه ریگ گفته میشود که دراز و کلان باشد لیکن از آن کوه ساخته نشده باشد و این یک سرزمین از عمان تا مهر است -