أُولَئِكَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ فِي أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَالْإِنْسِ إِنَّهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ
این کسان انانند که ثابت شد بر ایشان فیصله عذاب (داخل میشوند) در آن گروه هائیکه گذشته است پیش از ایشان از جن و انسانان به تحقیق ایشان کارهای تاوان میکردند -
این تخویف اخروی برای نوع دوم است (أُولَئِكَ) این دلیل است که این آیت پیش عام است خاص نیست به عبدلرحمن بن ابی بکر یا عبداللّه بن اُبیٔ مانند که مفسرین در سبب نزول ایشان را ذکر کرده اند و بیضاوی و بقاعی رد کرده است بر آن مفسرین که سبب نزول را عبدالرحمن بن ابی بکر قرار داده است (أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ) در این به متبوعین پیران و به ملایان گمراه اشاره است -