أَمْ يَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ إِنِ افْتَرَيْتُهُ فَلَا تَمْلِكُونَ لِي مِنَ اللَّهِ شَيْئًا هُوَ أَعْلَمُ بِمَا تُفِيضُونَ فِيهِ كَفَى بِهِ شَهِيدًا بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَهُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
آیا میگویند که از نفس خود ساخته است آنرا بگو اگر از نفس خود ساخته باشم آنرا پس قدرت ندارید نجات دادن مرا از عذاب اللّه تعالٰی هیچ نوع او داناتر است به سخنانیکه فرو میروید در آن کافی است اللّه تعالٰی گواه میان من و میان شما و خاص اللّه تعالٰی است آمرزگار رحم کننده -
این زجر دیگر به انکار قرآن است زیادت از پیش است زیرا که در معنی سحر به دیگری نسبت کردن ماخوذ نیست و مراد افتراء این است که از نفس خود دروغ ساخته است باز نسبت به اللّه تعالٰی کرده است (قُلْ) به این جواب را ذکر میکد حاصل جواب این است اگر بالفرض من بر اللّه تعالٰی دروغ می ساختم پس او ضرور برای من سزا میداد مانند که در سوره الحاقه (۴۶،۴۵) است و شما مرا نجات داده نمی توانید مانند در الحاقه (۴۷) لیکن اللّه تعالٰی به من عذاب نداده است بلکه برای من گواهی داده است (وَهُوًَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ) زجاج گفته که این دعوت و ترغیب به توبه و استغفار است به همه مشرکین و منکرین -