وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ قَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ هَذَا سِحْرٌ مُبِينٌ
و چون خوانده شود بر ایشان آیات های اشکار ما گویند کافران در باره حق چون آمد به ایشان این جادوی اشکار است -
این نیز زجر به انکار قرآن است (لِلْحَقِّ) مراد از آن این آیات بینات است یا مراد از آن مضمون آن است یعنی اثبات توحید و رد شرک (سِحْرٌ) مانند جاود که چیز خیالی بدون حقیقت میباشد اینها (کافران) قرآن را نیز مانند آن میدانند -