بگو ائ آن بندگان من که ایمان آوردید بترسید از پروردگار خود برای آنهای که اخلاص کردند در این دنیا حالت نیک است و ملک (زمین) اللّه تعالٰی فراخ است جز این نیست که تمام داده میشود صابران را اجر اعمال ایشان بیشمار -

چون شان بلند اهل ایمان بیان شد حالا فرایض او را ذکر میکند - تقویٰ، احسان، هجرت، صبر و بر آن بشارت را بیان میکند (قُلْ يَا عِبَادِ) این امربه رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم است به رسانیدن خطاب اللّه تعالٰی به مومنان از سببی که کلام رسول کلام مرسل میباشد یعنی بگو ائ رسول از طرف من (که اللّه تعالٰی میگوید) ائ بندگان من - و قول جاهلان غلط است که ایشان میگویند که از این آیت معلوم شد که ما مومنان بندگان رسول هستیم از سببی که این خلاف دعوی این سوره نیز می آید که فاعبداللّه مخلصاً له الدین، پس این قول تحریف جاهلان و اثبات شرک است (وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ) این ترغیب برای هجرت کردن است یعنی چون ترغیب به تقویٰ و امر به احسان ذکر شد پس وهم می آید که بعضی اوقات در یک مملکت بر این عمل کردن مشکل میشود پس خلاف کردن جایز خواهد بود؟ جواب داده شد که خلاف نکنید بلکه آن مملکت را ترک کنید به هجرت کردن و چون بر تکالیف هجرت کردن ضرورت به صبر کردن است پس در جمله بعدی بشارت آن ذکر کرده شد -