بگو هرآئينه بمن حکم کرده شده که بندگی کنم اللّه تعالٰی را خالص کننده ام برای او بندگی را -

این دلایل وحی برای دعوی سوره است که توحید فی العبادت است و به این طریقه تعلیم گفته میشود و جواب سوال است یعنی چون موحد هجرت میکند پس مشرکین سوال میکنند که هجرت چرا می کنید پس او خواهد گفت که مامور هستم به توحید فی العبادت و آن در این مملکت مشکل است از این سبب هجرت میکنم باز سوال کرده شد که اعمال قلبیه پنهان شده میتواند آنها را بکن لیکن اعمال ظاهری مکن پس برای هجرت ضرورتی نمی آید پس او جواب خواهد داد (وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ) مراد از اسلام اعمال ظاهری است که اینها نیز ماموربها است آنهارا ترک کرده نمی توانم - باز سوال آمد که اگرچه برای تو حکم شده است لیکن شده میتواند که این حکم برای وجوب نباشد پس مخالفت کردن از آن جایز است پس جواب خواهد شد به این جمله (قُلْ إِنِّي أَخَافُ إِنْ عَصَيْتُ) یعنی مخالفت کردن این حکم سبب عذاب بزرگ است - باز پس از جواب سوال بیان جدا شدن راه موحد و مشرک است به این لفظ (قُلِ اللَّهَ أَعْبُدُ مُخْلِصًا لَهُ دِينِي) -