و چون در گیر کند ایشانرا موجها مانند ابرهای بزرگ میخوانند اللّه تعالٰی را و خالص میکنند برای او خواندن را پس چون نجات دهد ایشان را بسوی بلندی پس بعضی از ایشان حق پرست میباشند و انکار نمی کنند آیات ما را مگر هر عهدشکنندهٔ ناسپاس -

در این آیت زجراست به ناسپاسی کردن نعمت گذشته یعنی از سبب خوف و هیبت موجهای دریا به اللّه تعالٰی عاجزی میکنند (مُقْتَصِدٌ) اینجا مقتصد موحد است که افراط نمی کند که از وجود اللّه تعالٰی انکار کند و نه تفریط می کند که به جز اللّه تعالٰی دیگران را نیز الٰهه میداند (خَتَّارٍ) ختر به عذر گفته میشود و این از سبب بی صبری میباشد از این سبب در مقابله صبار ذکر کرد و كَفُورٍ را در مقابله شَكُورٍ ذکر کرد - یعنی به جز از موحدین دو نوع مردم اند یکی آنکه از اللّه تعالٰی و نعمت های آن مطلقاً منکر میباشند مانند دهریان در ختّار ایشان مراد اند - و نوع دوم مشرک که اللّه تعالٰی را می پذیرد و نعمت های آنرا نیز می پذیرد لیکن با او شریک میسازد در کفور به ایشان اشاره است -