وَكَذَلِكَ أَنْزَلْنَاهُ قُرْآنًا عَرَبِيًّا وَصَرَّفْنَا فِيهِ مِنَ الْوَعِيدِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ أَوْ يُحْدِثُ لَهُمْ ذِكْرًا
و چنین نازل کردیم این قرآن را بیان کننده صاف و گوناگون بیان کردیم در این عذاب ها را تا که ایشان بپرهیزند یا پیدا کند برای ایشان فکری -
در این آیت ترغیب به قرآن است ، و در این آیت دو فایده قرآن ذکر است - به طریقه مانعة الخلو یعنی از این هردو فایده خالی نخواهد بود و جمع هر دو فایده نیز امکان دارد - و فرق بین هر دو فایده این است که مراد از تقویٰ عمل کردن بر قرآن است از جهت ترس عذاب اللّه تعالٰی - و مراد از ذکر احداث وعظ قبول کردن است ، به وجه رغبت یا مراد از تقوی ترک کردن شرک کفر و گناهان است و مراد از ذکر توحید و ایمان و پیدا شدن طاعات است -