وَمَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَا يَخَافُ ظُلْمًا وَلَا هَضْمًا
و کسیکه کند عمل از عمل های نیک و حال آنکه او مومن باشد پس نه خوف ستمی دارد و نه از زیان -
در این آیت بشارت است - و فرق بین ظُلْمًا و هَضْمًا این است که ظلم به منع کردن همه حق میگویند و هضم به منع کردن بعضی از حق میگویند ، یا مراد از ظلم زیاده کردن گناهان است و مراد از هضم کم کردن نیکی است و ظلم در لغت از اضداد است به معنی زیادتی و کمی هر دو استعمال میگردد -