وَعَنَتِ الْوُجُوهُ لِلْحَيِّ الْقَيُّومِ وَقَدْ خَابَ مَنْ حَمَلَ ظُلْمًا
و عاجز شوند همه روی ها بحضور زنده گرفت کننده و هرآئينه نا امید اند (از هر خیر) کسیکه برداشت بر خود (بار) شرک را -
این نیز دلیل پیش است که ایشان بلا اجازت شفاعت کرده نمی توانند از سببی که در روز قیامت همه به اللّه تعالٰی عاجز میباشند و این نیز در تخویف داخل است مراد از (الْوُجُوهُ) روی ها و پیشانی اند یا مراد از آن مردمان کلان کلان اند و مراد از ظُلْمًا در این آیت شرک است -