يَوْمَئِذٍ لَا تَنْفَعُ الشَّفَاعَةُ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ وَرَضِيَ لَهُ قَوْلًا
در این روز نفع نمیدهد شفاعت مگر به کسیکه اجازه داد او را رحمٰن و راضی باشد بر قول او -
در این آیت رد بر شفاعت قهریه است و مراد از قَوْلًا کلمه توحید است - یک مطلب آیت این است که مراد از (مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَنُ) شفاعت کنندگان اند و الشفاعة به معنی شفاعة احد است الا شفاعة من آه - یا مراد از این آن کسانی اند که برای آنها شفاعت میشود و پیش از لفظ مَن حرف (ل) پنهان است و در عبارت تقدیر است الشفاعة لاحد الا لِمن اذن -