يَوْمَئِذٍ يَتَّبِعُونَ الدَّاعِيَ لَا عِوَجَ لَهُ وَخَشَعَتِ الْأَصْوَاتُ لِلرَّحْمَنِ فَلَا تَسْمَعُ إِلَّا هَمْسًا
در این روز روان میباشند این مردم دنبال خواننده کجی نباشد آنرا و خاموش میشود آوازها از ترس رحمٰن و نمی شنوی مگر آواز نرم (صدای شرفه پای) -
مراد از داعی پیشوا قوم است یعنی پیشوا مستقیم روان میباشد و پیروان دنبال او می باشند - یا مراد از داعی اسرافیل علیه السلام است - یا مراد از داعی امر کننده در روز قیامت است یعنی در آنروز ایشان امر داعی را اجابت میکنند لیکن امروز اجابت نمی کنند این قول را ابن کثیر ذکر کرده است -و لفظ لَهُ به معنی عَنهُ است یا ضمیر لَهُ به اعتبار کل با واحد است (هَمْسًا) به آواز قدم گرفتن گفته میشود یا نفس گرفتن گفته میشود هر دو قول صحیح است -