بگو بخوانید اللّه تعالٰی را یا بخوانید رحمٰن را و هر کدام را که بخوانید پس او راست نام های نیکو و جهر مکنید در دعای خود و پست مخوان آنرا و بجوی میان آن راهی -

در این ترغیب به دعا در حال سجده و در حالت خشوع است و صراحت بر این سخن است که در وقت دعا ذکر کردن اسماء حسنٰی اللّه تعالٰی به طریقه وسیله ضروری است بلکه یااللّه و یا رحمٰن بگوید یا دیگر اسماء حسنٰی از سببی که لفظ خدا اگر چه معنی مالک است لیکن با معنی تعبد صحیح نیست اگر چه به لحاظ معنی اطلاق آن به طریقه توصیف و اخبار بر اللّه تعالٰی صحیح است (وَلَا تَجْهَرْ بِصَلَاتِكَ وَلَا تُخَافِتْ بِهَا) معنی اینست که دعا را به جهر مخوان و در دل نیز به ان اکتفا مکن بلکه به زبان بخوان و اشاره است که دعا به جهر بغیر از مواضع شرعی بدعت است مانند این در آیت های (۵۵) و (۲۰۵) سوره اعراف نیز است ، و معنی دوم اینست که مراد از صلاتک قرائت است یعنی قرآئت را در همه نماز ها به جهر مخوان و در همه به اخفاء مخوان بلکه بعضی را به جهر و بعضی را به اخفاء بخوان همچنین قرائت خارج از نماز را به آواز بلند که مردم را اذیت میکند جایز نیست و فقط اکتفاء کردن به دل به فکر کردن نیز جایز نیست -