و می افتند بر ذقن ها گریه کنان و می آفزاید ایشانرا فروتنی -

در این صفات دیگر ایشان ذکر شده است یعنی گریه و زیاده خشوع کردن ، و در تکرار اشاره به کثرت سجود است و سبب سجده اول شنیدن قرآن است و سبب کردن سجده دوم بکاه و خشوع است یا در آیت اول سجده ایشان ذکر است و در آیت دوم ذکر سجده نیست بلکه پس از سجده سر خود را خم کردن برای گریه - و آیت دلیل است که با کتاب اللّه تعالٰی در انسان خشوع افزون میگردد و این خشوع ایمان است و در ذکر این صفت اشاره است که برای علماء قرآن نیز این کیفیت به کار است -