وَلَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسَانَ مِنَّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْنَاهَا مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُورٌ
و اگر بچشانیم آدمی را از نزد خود نعمتی باز گیریم آنرا از او هرآئینه او ناامید ناسپاس است -
در این آیت نیز تنبیه به انسان است به ضعیف بودن عقیده در وقت انتقال از نعمت به رنج (لَيَئُوسٌ كَفُورٌ) یک معنی این است که از رحمت اللّه تعالٰی ناامید میشود و ناسپاسی نعمت های آنرا میکند معنی دوم این است که انسان مشرک در حالت بسیار مشکل از معبودان باطل خود ناامید میشود و این چنین در آیت (۴۶) سوره حم سجده است (لَيَئُوسٌ كَفُورٌ) اولی حالت باطن است و دومی حالت زبان و ظاهر است -