وَلَئِنْ أَخَّرْنَا عَنْهُمُ الْعَذَابَ إِلَى أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ لَيَقُولُنَّ مَا يَحْبِسُهُ أَلَا يَوْمَ يَأْتِيهِمْ لَيْسَ مَصْرُوفًا عَنْهُمْ وَحَاقَ بِهِمْ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ
اگر تاخیر کنیم از ایشان عذاب را (دنیا را) تا مدت شمرده شده هرآئینه میگویند چه چیز باز میدارد عذاب را اگاه باش روزیکه بیاید به ایشان نباشد بازداشته شده از ایشان و فراگیرد ایشانرا آنچه به آن استهزاء میکردند -
در این تنبیه دیگر به منکرین است و ترساندن به عذاب دنیوی است (أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ) أُمَّةٍ در قرآن معنی بسیار دارد چنانچه در تفسیر سوره بقره ذکر است در اینجا به معنی مدد است (مَا يَحْبِسُهُ) این به طریقه استهزاء است (مَصْرُوفًا) یعنی اللّه تعالٰی می آورد و توان هیچ کسی نمیرسد که آن عذاب را طرف دیگری بگرداند (يَسْتَهْزِئُونَ) مضاف خذف است یعنی وبال و در (مَا كَانُوا) ما مصدریه است (وبال استهزائهم) یا ما به معنی عذاب است و یهستزءون به معنی یستعجلون است یعنی آن عذابی که ایشان به عجلت میخواستند -