و اگر بچشانیم آدمی را نعمتی بعد از سختی که به او رسیده باشد هرآئینه گویند رفتند رنجها هرآئینه او تکبر کننده خودستا است -

در این آیت نیز تنبیه است در وقت انتقال از رنج به نعمت که انسان در حالت نعمت تکبر و بزرگی میکند که در نسبت دادن نعمت اشاره به اللّه تعالٰی است که نعمت اللّه تعالٰی خاص به رحم اللّه تعالٰی است (ذَهَبَ السَّيِّئَاتُ عَنِّي) مطلب آنست که تکالیف از ما رفتند به تدابیر من یا به زور معبودان من (فَخُورٌ) فخر آنست که صفت خود را به مردم میکند و این فرح و فخر او را از شکر کردن منع میکند -