إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبَادٌ أَمْثَالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
هرآئینه کسانی را که میخوانید (در حاجات خویش) بجز از اللّه تعالٰی بندگانند مانند شما (محتاج اند) پس بخوانید ایشان را پس باید که برآورند چیزی از حاجت های شما را اگر هستید راستگویان -
این آیت رد اشکار است به کسانیکه عبادت بندگان را میکنند اگر زنده اند یا مرده اند و از آنها حاجات خود را میخواهند و چنین در آیت (۱۰۲) سوره کهف نیز است پس این رد است بر مشرکین بالعباد اشاره خصوصی است که عبدیت منافی است با معبودیت - و اگر مراد از آن بتان شوند پس شربینی و رازی گفته اند که مطلب آنست که شما آنها را به شکل انسانها میسازید پس اگر ایشان واقعاً انسانهای زنده شوند مانند شما حاجات شما را برآورده نمی توانند (فَادْعُوهُمْ) این به طریقه تنبیه است - پس مراد از آن صرف بتان نیستند -