أَلَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِهَا أَمْ لَهُمْ آذَانٌ يَسْمَعُونَ بِهَا قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلَا تُنْظِرُونِ
آیا ایشان را پایهاست که راه میروند به آن آیا ایشان را دستهاست که میگیرند به آن آیا ایشان را چشمهاست که می بینند به آن آیا ایشان را گوشهاست که میشنوند به آن؟ (نیست) بگو بخوانید شریکان خود را (برای ضرر رساندن به من) بعد از آن حیله کنید در حق من پس مهلت مدهید مرا -
در این آیت نیز رد بر شرک فی التصرف است و بیان عجز این معبودان برای تاکید آیت قبلی است به همراه نفی کردن چهار طاقت که در پاهایشان طاقت رسیدن نیست و در دستهای ایشان طاقت گرفتن نیست و در چشمهای ایشان طاقت دیدن نیست و در گوشهای ایشان طاقت شنیدن نیست باز چرا برای ایشان یامدد میگوئید - در این صرف نفی قید است از سببی که اندامهای معبودان ایشان است اگر بتان باشند باز هم عابدان برای ایشان ساخته اند و اگر مرده باشند باز هم اعضای ایشان است به شرطیکه خاک نشده باشند پس نفی مقید در اینجا مراد نیست و چون برای مدد کردن این چهار قوت ضروری است پس ذکر آنرا کرد (قُلِ ادْعُوا شُرَكَاءَكُمْ) این جواب سوال مشرکین است که ایشان میگویند این گفتار را نکنید ورنه این معبودان برای تان آسیب میرساند پس جواب داده شد که او را بخوانید برای ضرر رساندن به من و شما نیز همراهی اورا کنید و برای من مهلت ندهید من نمی ترسم -