وَإِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدَى لَا يَتَّبِعُوكُمْ سَوَاءٌ عَلَيْكُمْ أَدَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صَامِتُونَ
و اگر بخوانید این شرکاء را برای راهنمونی پس ایشان رسیده نمی توانند به شما برابرست بر شما آنکه بخوانید ایشان را یا شما خاموش باشید -
در این آیت و در آیت بعدی آن رد بر شرک فی الدعا است (هُمْ) ضمیر به معبود من دون اللّه راجع است (إِلَى الْهُدَى) مراد از آن طلب هدایت و خیر است چنانچه از اللّّه تعالٰی طلب هدایت و خیر میشود و او اجابت میکند لیکن این معبودان هیچ اجابت کرده نمی توانند اگر بتان باشند یا مقبره ها باشند - در این آیت قول دیگر آنست که ضمیر هم به مشرکان راجع است و مراد از آن مشرکان عنادیان اند لیکن این تفسیر بعید از سیاق کلام است -