وَقَالَتِ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ مِمَّنْ خَلَقَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَنْ يَشَاءُ وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ
ومی گویند یهود و نصارا ما محبوب ﷲ تعالی هستیم و دوستان ﷲ تعالی هستیم بگو پس چرا عذاب می کند شمارا بر گناهان بلکه شما بندگانید از آن جمله که پیدا کرده است ﷲ تعالی می آمرزد هرکرا خواهد و عذاب می کند هرکرا که خواهد ، وخاص ﷲ تعالی راست پادشاهی آسمانها و زمین و میان این هردو و خاص به سوی اوست بازگشت -
این رد دیگر به عقیده اهل کتاب است (که یهود و نصارا اند) و اشاره است چنانچه آنان افراط کرده بودند در باره عیسیٰ علیه السلام و عزیر علیه السلام همچنین افراط می کردند در مورد خود شان برای تزکیه و بهتر دانستن خود شان بالای مردم دیگر وبرای اینکه کسی هیچ نوع طعن و اعتراض بر آنها نه کنند پس ایشان می گفتند (نَحْنُ أَبْنَاءُ اللَّهِ وَأَحِبَّاؤُهُ) به این آنها عصمت خودرا ثابت می کردند ، در این قول بسیار توجیهات است اول این که این دعویٰ آنها بنا به تشبیه است یعنی ﷲ تعالی بر ما مانند پدر مشفق است وما خواص و مقربین او هستیم مانند فرزندان به پدر واحبائه تفسیر آن است ، توجیه دوم ، الوسی گفته است که در اصطلاح انجیل و تورات ابن به پیرو و مقرب و دوست گفته می شد و الوسی در روح المعانی بسیار عبارات را از آنها به این طریقه نقل کرده است (قُلْ فَلِمَ يُعَذِّبُكُمْ بِذُنُوبِكُمْ) به این قول به چهار طریقه بر آنها رد است اول اینکه پدر به فرزند شیرین خود و دوست به دوست محبوب خود عذاب نمی دهد و ﷲ تعالی برای شما بسیار عذاب داده است با مسخ کردن ، با بلند کردن کوه ، به تذلیل و پریشان کردن شما و به مقتضی قول آنها که (لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَّعْدُودَةً) و يُعَذِّبُ مضارع به معنی ماضی است (بَلْ أَنْتُمْ بَشَرٌ) این طریقه دوم رد قول آنهاست یعنی ابنیت ﷲ تعالی برآمدن از بشریت است و شما بشر هستید (وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ) این طریقه سوم رد است یعنی شما مملوک ﷲ تعالی هستید و قید هستید در میان زمین و آسمانها (وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ) این طریقه چهارم رد است یعنی در آخرت از ملک و مشیت آن بیرون شده نمی توانید بلکه برای جزا وسزا به او بازگشت است -