أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ وَإِنْ تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَذِهِ مِنْ عِنْدِكَ قُلْ كُلٌّ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ فَمَالِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا
در هرجا که باشید در می یابد شما را مرگ و اگر چه باشید شما در قلعه های مستحکمی - و اگر برسد ایشان را خوشی میگویند این از جانب اللّه تعالی است و اگر برسد ایشان را تکلیفی می گویند ، این از جانب توست بگو همه از جانب اللّه تعالی است ، پس چه حال است این قوم را نزدیک نیستند که بدانند سخنی را -
در حصه اول آیت فیصله مرگ را بیان کرده است که نجات دهنده از آن هیچ چیزی نیست و مقصد در آن قتال فی سبیل اللّه است که از ترس مرگ قتال را ترک نه کنید ـ و در حصه دوم خصلت منافقین را ذکر می کند که آنها نسبت خوشی را به اللّه تعالی می کنند و نسبت تنگی و تکلیف را به پیغمبر صل اللّه وعلیه وسلم می کنند به طریقه شگون بد - و نسبت کردن به اللّه تعالی از سبب ایمان نیست بلکه این را یک حق و واجب می دانند بر اللّه تعالی - در این آیت دو خصلت منافقین را ذکر می کند -