آیا ندیدی بسوی کسانی که گفته شد بایشان بازدارید دست های خود را و برپا دارید نماز را و بدهید زکات را پس هنگامیکه فرض شد بر ایشان جنگ ناگاه گروهی ایشان می ترسند از مردم مانند ترسیدن از اللّه تعالی بلکه بیشتر اند در ترس و میگویند ای پروردگار ما چرا فرض گردانیدی بر ما جنگ را چرا مهلت ندادی ما را تا میعاد نزدیک بگو لذات دنیا اندک است و آخرت بهتر است به کسیکه می ترسد از اللّه تعالی و ظلم نمی شود بر شما بقدر رشته باریکی که در پوست خرما است -

از این آیت الی آیت (۹۱) باب دوم است در این تنبیه به منافقین است و قبایح آنها ذکر است و سپس ترغیب به جهاد است و بعد ذکر انواع منافقین است - مطلب آیت این است که وقتیکه برای جهاد محیط آماده نه شده باشد ، همراهان اندک می باشند توان مالی نمی باشد پس قتال فرض نیست ولی اعمال بدنی و مالی به کار است برای تمرین و آمادگی جهاد به نفس - ولی هنگامیکه قتال فرض گردد پس منافق از سبب محبت دنیا از قتال سستی می کند و او در قتال مرگ را می داند (إِذَا فَرِيقٌ مِنْهُمْ) این دلیل صریح است که مراد از این مردم منافق بود صحابه مراد نیست (مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ) این دلیل است که دنیا و مافیها در مقابله کار های آخرت که یکی از آنها جهاد است اندک است (بلکه هیچ است) ودر آیت دو خصلت منافقین ذکر است -