وَلَا تَهِنُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
و سستی مکنید (از جهاد) و بی حوصله مباشید (در تکالیف) و شما برترید (صاحب شان هستید) اگر هستید شما ایمان داران کامل -
بعد از ذکر صدق قرآن برای اشاعت آن ذکر تیزی می کند (وَلَا تَهِنُوا) وهن سستی کردن است از سبب ترس مرگ و محبت دنیا (وَلَا تَحْزَنُوا) حزن افسوس کردن به مال و اولاد و همراهان فوت شده و حزن غیر اختیاری است ولی مراد از حزن اظهار حزن است به طریقه که مقصد از آن فوت گردد (وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ) این عام است گاهی غلبه دنیا و گاهی غلبه به حجت و دلیل و گاهی بلند بودن مرتبه به نزد اللّّه تعالی (إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ) این شرط متعلق به پیش از ولاتهنو تا الاعلون است - در این آیت دو اخلاق را به نهی ذکر کرد -