فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَى وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَى وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
پس دمی که بزاد او دختر را گفت: ای پروردگار من هرآئينه من زادم آنرا دختر و اللّه تعالی داناتر است به آنچه زاده است و نیست آن پسر (که او خواسته بود) مانند این دختر (که برایش داده شده بود) هرآئينه من نام نهادم او را مریم و هرآئينه من در پناه می آورم او را به تو و اولادش را از شیطان مردود -
در این وضع مریم و نام نهادن آن و تعوذ را ذکر میکند (رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا) این جمله به طریقه افسوس است (وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ) ما ابهامیه است اشاره است به شان مریم علیه السلام و جمله معترضه است و تسلی است به مادر مریم و الف لام در الذکرالانثیٰ برای عهد است یعنی آن مرد مانند این زن شده نمی تواند و در این آیت اشاره است که برای اولاد نام زود گذاشتن به کار است - (ذُرِّيَّتَهَا) در این دعا جامع است که اللّّه تعالی کلان کند و اولاد برایش بدهد که از شیطان در حفاظت باشد -