فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنْبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا قَالَ يَا مَرْيَمُ أَنَّى لَكِ هَذَا قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
پس قبول کرد آنرا پروردگارش به قبول کردن نیک و رويانيد (پرورش داد) اورا به رويانيدن نیک و سپردش به زکریا علیه السلام هر وقت می درآمد بر مریم زکریا علیه السلام در عبادت گاه می یافت نزدش رزق ، گفت ای مریم از کجا برای تو است این رزق گفت آن از نزد اللّه تعالی است هرآئينه اللّّه تعالی روزی میدهد هرکرا خواهد بی حساب -
در این آیت فضیلت مریم را ذکر میکند به پنج طریقه (۱) قبولیت خوب یعنی برای دین قبول شدن (۲) خوب کلان شدن (۳) و کفالت زکریا علیه السلام برای او (۴) بدون اسباب رزق آمدن که این کرامت ولی است و معجزه پیغمبر است (۵) دانش او زیرا که نسبت رزق را به اللّه تعالی کرد دعویٰ کمال خود را نه کرد -
فایده: محراب به عبادت گاه پیشوا قوم می گویند ، و این در دین بنی اسرائیل جایز بود مراد از این محراب های مسجد ما نیست بلکه این در زمان تابعین محدث است ولی برای این بدعت فی الوسایل لغیره گفته می شود (این جایز است وقتی که ذات اورا بعینه ثواب نمی دانند) -