وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ وَمَا أَنْتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُمْ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذًا لَمِنَ الظَّالِمِينَ
اگر بیاری به کسانیکه داده شده آنهارا کتاب هر نوع دلیل پیروی نمیکنند قبله ترا ونه توی پیرو قبله ایشان ، ونه بعضی شان پیرو قبله بعضی اند, و اگر پیروی نمایی خواهشات ایشانرا بعد از آن که آمد ترا از علم (از قران) هرآئینه تو آنگاه به تحقیق از ستمگاران باشی -
در جمله اول این آیت عناد اهل کتاب را ذکر کرده است و ذکر قبله است و مراد از آن دین است ، در جمله دوم برائت نبی صل اللّه وعلیه وسلم را ذکر کرده است و در جمله سوم وچهارم به اختلاف درمیانی آنها اشاره است که اینها قبله را از جان خود ساخته اند - (وَمَا بَعْضُهُمْ بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ) مفسرین نوشته اند که قبله یهود بیت المقدس است و قبله نصارا مشرق مقام ولادت عیسیٰ علیه السلام است و این هردو قبله را از خود ساخته اند - (وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ) نسفی گفته است که در این تحذیر (بیم دادن) است برای آن کسی که دلیل واضح شود باز هم آنرا ترک کرده و پیروی سخن خواهش (بدون دلیل) را می کند -