وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ
و خاص اللّه تعالیٰ راست مشرق و مغرب ، پس هر طرف که می گردانید روی خود را همان طرف روی به اللّه تعالیٰ است هرآئینه اللّه تعالیٰ صاحب فضل وسیع و داناست -
یعنی کسی که یک موحد را از مسجد منع کند پس برای آن به کار است که در دیگر جای دین را بیان کند و از مشرق و مغرب تمام طرف ها مراد است - (وَجْهُ اللَّهِ) این و این گونه آیات از متشابهات است - در این مذهب حق از اهل سنت سلف صالحین است - آن به ظاهر آن ایمان آوردن و حقیقت علم را به اللّه تعالیٰ سپاریدن است و در این آیات تاویل کردن به این طریقه که از ظاهر انکار می کنند بدعت است - ویک قول شیخ الاسلام این است که وجهة از متشابهات نیست بلکه این لفظ مشترک است در معانی زیاد پس به یک معنی حمل کردن تاویل مذموم نیست و در این مورد قول سلف این است ، قول مجاهد به معنی قبلة اللّه است - و به معنی توجه نیز شده می تواند و به معنی علم به دلیل به همراه واسع علیم - و این آیت در نزد زیاد مفسرین در باره نماز نفلی است که بالای سواری باشد بیرون از قریه یا در سفر -