وَقَالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَى تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ
و ایشان می گویند هرگز ندرآید به جنت مگر آنکه باشد یهود یا نصاری ، اینها آرزوهای (سخن های بی دلیل) شان است ، بگو بیارید حجت خود را اگر هستید راستگویان -
این تنبیه سوم است ، بر خاص کردن جنت برای خود بدون بودن سبب آن که توحید است - یعنی عقیده توحید هم ندارند و به آن هم سزای گناه های خویش را قبول ندارند - و جنت را اینها به قومیت خاص کرده بودند - أَوْ برای تفصیل و تقسیم است یعنی یهود برای خود تخصیص می کردند و نصارا برای خود تخصیص می کردند - (أَمَانِيُّهُمْ) جمع امنیة است یعنی خواهش نفس که دلیل شرعی همراه ندارد یعنی فقط اینکه ما صاحبزاده و پیر زاده هستیم جنت از ما است - (بُرْهَانَكُمْ) یعنی دلیل که به آن دعوی یقینی ثابت می گردد و آن دلیل شرعی است -