مَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشَاءُ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
نمی خواهند کافران از اهل کتاب و نه مشرکان که نازل شود به شما چیزی از نیکوئی (کلمه صاف) از جانب پرودردگار شما و اللّه تعالیٰ اختصاص میدهد به مهربانی خویش کسی را که خواهد ، و اللّه تعالیٰ صاحب فضل بزرگ است -
در این تنبیه است به عناد یهود - و در اینجا برای حکم قبلی دو سبب ذکر می کند سبب اول سخت بعض و حسد یهود به شما پس تقلید آنها را مه کنید - سبب دوم رحمت و فضل خاص اللّه تعالیٰ بر شما است پس از سبب تقلید یهود آنرا بر خود بند نه سازید - (مِنْ خَيْرٍ) هر انعام مراد است اگر وحی باشد یا علم حق باشد و یا کلمه پاک باشد مانند انظرنا -