و ایمان بیاورید به آن کتاب که نازل کرده ام که تصدیق کننده است کتابهای را که با شماست و مباشید شما نخستین انکار کننده به آن - و مگیرید به آیات من بهای اندک ، و خاص از من پس بترسید (به نگهداشتن خود از حرام) -

در این آیت دو اوامر و دو منهیات ذکر است امر اول (آمِنُوا بِمَا أَنْزَلْتُ) دعوت است به ایمان به ذریعه قرآن و سنت - ( وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ) این منع از کفر است که منافی (ضد و مخالف) به ایمان است - اول به این مناسبت گفته شد که اگر اینها (اهل کتاب) کفر کنند پیروان ایشان نیز کفر میکنند پس اینها در کفر اول خواهند شد یا کفر به معنی پنهان کردن است - عمر رضی اللّه عنه می فرماید که بنی اسرایل گذشته اند و شما این آیت ها رامی شنوید یعنی در این به این امت نیز خطاب است - (وَلَا تَشْتَرُوا) این منع از منافی دوم ایمان است - (بِآيَاتِي) مقصد از آن احکام اللّه تعالٰی است یا مقصد از آن تغییر (بدل کردن) ، کفر کردن ، پنهان کردن ، تحریف کردن و ترک کردن عمل به آیات ها است ، مقصد آن این است که از سبب حاصل کردن مال دنیا و جاه و مرتبه عمل را بالای آیات های توحید و رسالت و دیگر احکام ترک میکنید - همچنین مقصد آن در مقابل تلاوت آیات قرآن پول گرفتن یا خوردن و نوشیدن است - تلاوت که برای ثواب آخرت میشود به این چیزها اجر آن ضایع میگردد و هر چه دم کردن و تعلیم دادن است اجرت گرفتن به آن در حدیث صحیحه جایز است - (ثَمَنًا قَلِيلًا) مقصد از قیمت کم همه دنیا است زیرا که دنیا و مافیها درمقابل دین و آخرت هیچ ارزش ندارد -