مه امیزید (خلط نکنید) حق را (بالای مردم) به سبب باطل و (مکنید) پنهان حق را و (حال آنکه) شما میدانید -

در این آیت دو مناهی (منکرات) را ذکر میکند در آیت گذشته مناهی ذکر شد که سبب گمراهی خود شان بود در این آنرا ذکر میکند که سبب گمراهی دیگران میگردد - چنانچه صاحبان علم را با تلبیس (گدود کردن) و امیان (جمع امی) را به کتمان (پنهان کردن) گمراه مینمایند - (بِالْبَاطِلِ) یعنی الفاظ غیر حق را با الفاظ حق یکجا میکنند مانند شیعه ها که در بسیاری آیات از خود کلمات نهاده اند یا بالباطل تاویلات (توجیه های) غلط و انداختن شبهات بالای حق است چنانچه بسیار مقلدین جامد احادیث صحیحه را تاویلات بعیده کرده اند و معتزله جهمیه و متریدیه اشاعره تاویلات آیات صفات ر امی نمایند - ( وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ) این کلمه برای تنبیه زیاد است که با وجود علم حق را پنهان میکنند یا به ذریعه آن احتراز میکنند آن امام مجتهد که در بعضی مسایل بر آن حق پنهان مانده باشد این کتمان حق است ولی اگر بدون علم باشد گناه نیست -