ائ اولاد یعقوب علیه السلام (بنده اللّه تعالٰی) به یاد آرید (برای شکر گذاری) آن نعمات مرا که انعام کردم بر شما ,و وفا کنید به عهد من (با شما) تا وفا کنم به عهد شما , و خاص از من بترسید (با پذیرفتن احکام) -

باب سوم از اینجا الی آیت (۴۸) است در اینجا خطاب خاص است بعد از خطاب عام ، در این پنج اوامر و نه (۹) نواحی است - از سه صفت ناکاره منع می فرماید که به آن دین برباد میشود( ۱) اشتراء (معامله) به ایات نه کنید ( ۲) تلبیس (فریب و خدعه) و کتمان (پنهان کردن امری) نکنید (۳) و عمل را ترک نکنید و سه صفات مقبول است که به آن دین پخته میگردد ( ۱ ) کمک خواستن به صبر (۲) ادا کردن نماز (۳) ایمان به آخرت - و سپس ترغیب و تخویف اخروی است - ( يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ) این لقب یعقوب علیه السلام است و معنی آن عبداللّه است پس مقصد این است که ائ اولاد آن کسی که خاص عبادت اللّه تعالٰی را میکرد و به (اعبدو) عمل میکرد و به همین اولاد خود را نصیحت کرده بود - ( اذْكُرُوا) مقصد از ذکر در دل یاد داشتن است یعنی غفلت نکردن و شکر کردن است - (نِعْمَتِيَ) این مفرد به معنی جنس (نوع) است آن نعمت های خاص را که بعد ذکر کرده است این نعمت ها بالای اجداد آنها شده بود و نعمت های شده بالای اجداد بالای فرزندان نیز میباشد - (وَأَوْفُوا بِعَهْدِي) مقصد از آن آن عهود است که در تورات ذکر بود که در این سوره در آیت های ( ۸۴,۸۳,۶۳) ذکر است - (أُوفِ بِعَهْدِكُمْ) ذکر این دو عهد در آیت (۱۲) سوره مایده شده است - ( فَارْهَبُونِ) رهبت ترس کردن است بانجات دادن جان خود و در اصطلاح بنی اسرایل برای تقوی رهبت گفته میشد -