وقتیکه گقت پرودگار تو به ملائک که هرآئینه من میسازم در زمین فیصله کننده را گفتند ایشان آیا میسازی (خلیفه) در این کسی را که ویرانی میکند در این و میریزاند خون را ناحق و ما پاکی میگوئیم ترا با ستایش و به پاکی یاد میکنیم ترا (یا نگه می کنیم خود را از گناه از ترس تو) پس گفت اللّه تعالٰی هرآئینه من میدانم آنچه را شما نمیدانید -

این دلیل بر این است که ملائک بر هر چیز علم ندارند پس ایشان لایق پرستش نیستند و این ذکر انعام سوم است که اللّه تعالٰی به پدر شما به آدم علیه السلام به دادن خلافت عزت بخشید - اللّه تعالٰی به ملائیک از شان عالی آدم علیه السلام خبر داد - مراد از خلیفه حاکم بودن است یا به آمدن بعد از جنیات است - نائب اللّه تعالٰی شده نمی تواند معنی آن به نائب غلط است - (وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ) چون چیزهای زمین برای فایده بود حالا ذکر می نماید که برای گرفتن فایده از آن خلافت بنی آدم به کار است و برای این خلافت علم داشتن به نامها و فایده های چیزهای زمین ضروری است - (مَنْ يُفْسِدُ فِيهَا) این علم را اللّه تعالٰی به ملائک داده بود یا از لفظ خلیفه استنباط کردند - (وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ) تسبیح پاکیزه بودن اللّه تعالٰی است از نقصانات که این با الوهیت منافی (ضد و ناسازگار) است و اشاره به صفات سلبیه اللّه تعالٰی است و در حمد اشاره به صفات ثبوتیه ( خدای بودن) اللّه تعالٰی است - و (نُقَدِّسُ) مراد در این شان و عظمت اللّه تعالٰی است یا عصمت ملائیک از گناهان است -