الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَكُمْ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَنْدَادًا وَأَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
آن ذاتی که ساخت برای شما زمین را هموار (بستره) و آسمان را سقفی ، و می باراند از طرف آسمان آب را ، می رویاند به آن آب میوه و غله را برای فایده شما ، پس به اللّه تعالٰی شریکان مگردانید ، و حال آنکه شما میدانید (که این کارها را اللّه تعالٰی میکند) -
در این آیت چهار دلیل عقلی است علوی (بالا) سفلی (پائین) و وسطی (در میانی) و در این بیان مواد تربیت است - (فِرَاشًا) تشبیه به فراش به این سبب است که نه بسیار نرم است و نه بسیار سخت - (رِزْقًا) مقصد از این فواید زیادی است خوردنی ، نوشیدنی ، لباس ، میوه ، علاج ، ادویه جات و از معدنیات فایده گرفتن در آن داخل است - (أَنْدَادًا ) ند در اصل برای مخالف که مساوی باشد گفته میشود ولی مطلب از آن مطلق شریک است اگر چه بت باشد یا روح یا صاحب عقل باشد و اکثر برای علماء و پیران سوء استعمال میشود -