مریم ۴

قَالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَاشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْبًا وَلَمْ أَكُنْ بِدُعَائِكَ رَبِّ شَقِيًّا

اوئیل ای ربه ځما یقیناً کمزوری شوی دی هډوکی ځما او تک سپین دی سرځما دبوډاوالی په وجه اونه یم زه په وجه ددعا ستانه ای ربه ځما محرومه (بدبخته) -