إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولَئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا
یقیناً (قبول) دتوبی د اللّه تعالٰی په نزد هغه چالره دی چه عمل کوی بد، په ناپوهی سره بیا توبه اوباسی د نیزدی نه پس دغه کسان توبه قبلوی اللّه تعالٰی ددوی ، اودی اللّه تعالٰی پوهه حکمتونووالا -
داترغیب دی توبی ته په وخت دهغی کښی ، وخت دهغه دمرگ نه مخکښی دی دیته قریب وائی (بِجَهَالَةٍ) هربد عمل کؤونکی اگرچه عالم وی لیکن په وخت دبدعمل کولوکښی جاهل دی ځکه چه دعاقبت نه ناخبره دی -