وَمَا كَانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا أَنْ قَالُوا رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
اونه وه وینا ددوی (دعا ددوی) مگرداچه ویل دوئ ای ربه ځمونږاوبخی مونږته گناهونه ځمونږ اوزیاتی ځمونږپه کارددین ځمونږکښی اوکلک کړی قدمونه ځمونږ اوغلبه راکړی مونږله په قوم کافرانوباندی -
په دی کښی تعلیم دبل حسن خلق دی چه دعاده په وخت دجهادکښی (قَوْلَهُمْ) په معنیٰ ددعا ددی اوپه دی حصرکښی اشاره ده چه دعا په هغه الفاظو اوکیفیت سره ضروری ده کوم چه منقول دی په شرع کښی دهغی نه تعدی کول بدعت دی (وَإِسْرَافَنَا فِي أَمْرِنَا) اشاره ده مخالفت دامردرسول ته لکه چه په احد کښی دبعضی صحابونه داسی صدور شوی وؤ -