آنکه وسوسه می افگند در سینه های انسانها -

این وصف سوم است (سوال) این صفت البته مانند اول است پس چرا دوباره ذکر کرد؟ (جواب) این است که اول صرف وسوسه انداختن است و در این ذکر محل وسوسه است که صدورالناس است - (سوال) وسوسه البته در دل می آید چنانچه از روایات دیگر معلوم است و مشهور نیز است پس اینجا ذکر سینه را چرا کرد؟ (جواب) سینه آستانه برای دل است دل محل برای ذکر اللّه تعالٰی است خاص است برای ذکر اللّه تعالٰی برای شیطان این توان را نمیدهد که به اندرون دل داخل گردد به واسطه این سینه به دل القاء میکند در (فِي صُدُورِ النَّاسِ) دو احتمال است اول اینکه معنی ظاهری مراد است و مراد این است که شیطان انسی و جنی کوشش میکند که وسوسه آن به دل انسان برسد - احتمال دوم این است که این ذکر محل است و مراد از آن حال است یعنی عقیده و ایمانیات پس مراد این است که شیطان جنی و انسی اول در باره عقیده بسیار وسوسه ها میاندازد به کفر و شرک انسان را می کشاند تا عقیده آن خراب شود و تمام اعمال آن به آن باطل میگردد پس این جمله (الَّذِي يُوَسْوِسُ) بعد از الوسواس تخصیص بعد التعمیم است -