اَلْمَاعُوْن ۲

فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ

پس آن کسی است که میراند یتیم را -

فا جزاء شرط محذوف است یعنی فان لم تعرفه (فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ) دَعَّ به زبر دفع کردن است و مراد از آن منع کردن حق یتیم است خوردن مال او به طریقه باطل ، بر او ظلم کردن ، در میراث به او حصه ندادن و این همه عادات جاهلیت بود و حاصل این صفت آن است که او ظالم است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی